DTF: odcisk teflonu lub faktury podkładu na nadruku po wgrzaniu — dlaczego się pojawia?

Miałem to samo przy DTF na bawełnie i u mnie to praktycznie zawsze wychodziło z kombinacji: za duży docisk + za wysoka temp. albo za długi czas, szczególnie na dużych, gładkich plamach koloru. Klej pod folią robi się wtedy bardziej „plastyczny” i po prostu łapie fakturę wszystkiego, co jest nad nim, więc odciska się teflon, mata albo nawet drobna struktura samej płyty. Najbardziej widać to właśnie na pełnych polach, bo tam nic nie rozprasza światła i ta „kratka” od razu rzuca się w oczy. Pomagało mi przejście na gładszy przekład (czysty teflon/silikon bez faktury) i odrobinę lżejszy docisk, a czasem też niższa temperatura przy tym samym czasie. Zauważyłem też, że jak robiłem końcowe dogrzanie już przez gładki papier/silikon i bez przesadnego docisku, to nadruk wyglądał równiej i mniej „łapał” wzór. Czasem winny bywa też sam film albo klej z danej partii – na jednym materiale wychodzi idealnie, a na innym nagle odbija wszystko jak stempel. Jakiej maty/przekładu używasz teraz i jaki docisk masz ustawiony (lekki/średni/mocny)?

To dość częste przy DTF, zwłaszcza na dużych, jednolitych plamach – klej i warstwa nadruku potrafią “złapać” fakturę tego, co je dociska, kiedy są jeszcze miękkie od temperatury. Jeśli teflon/folia ochronna ma choć minimalną strukturę albo podkład jest “w kratkę”, to po mocniejszym dociśnięciu odcisk potrafi zostać na wierzchu. Zdarza się też, że przy zbyt wysokiej temperaturze albo zbyt długim czasie nadruk robi się bardziej plastyczny i łatwiej się wtłacza ta tekstura. Pomaga, gdy docisk jest trochę mniejszy albo ostatnie dogrzanie robione jest przez zupełnie gładki papier/teflon i krócej, tylko żeby domknąć krawędzie. Widziałem też taki efekt, kiedy pod spodem jest miękka pianka albo nierówny podkład – wtedy “rysunek” podłoża wychodzi jak pieczątka. No i na świeżo po zdjęciu filmu, zanim ostygnie, łatwo to jeszcze pogłębić przypadkowym dociśnięciem. Jaką masz temperaturę/czas i czy odcisk robi się już po pierwszym wgrzaniu, czy dopiero po końcowym dogrzaniu?

Miewałem podobny efekt i często wychodziło, że to kwestia kombinacji docisku/czasu/temperatury oraz tego, czy po zdjęciu filmu robisz jeszcze krótki „dopras” przez gładki papier/teflon (albo trafia się teflon z wyraźną fakturą). Jakiej dokładnie przekładki używasz i czy robisz drugi docisk po odklejeniu?

Miałem to samo przy DTF na bawełnie i u mnie zwykle wychodziło, gdy docisk/temperatura były za wysokie albo za długo trzymałem, przez co klej robił się bardziej „plastyczny” i łapał fakturę teflonu/podkładu. Najbardziej widać to właśnie na dużych, pełnych plamach, bo tam nic nie „maskuje” struktury. Pomagało mi zmienić przekładkę na gładszą (albo dać papier zamiast teflonu) i skrócić czas albo odrobinę zejść z temperatury, bo wtedy powierzchnia po zdjęciu folii była bardziej równa. Jakiej przekładki używasz i w jakiej temperaturze/czasie to prasujesz?

Miałem podobnie przy DTF na większych, pełnych plamach i wygląda to jak „wciśnięta” faktura teflonu/podkładu, szczególnie gdy docisk jest mocny albo temperatura/czas są na granicy i klej się mocniej „układa” pod strukturę. Jakiego teflonu/podkładu używasz (gładki czy teksturowany) i jakie masz ustawienia temperatury/czasu/docisku?

Miałem podobny efekt na dużych, pełnych aplach – zwykle wychodzi to z tego, że klej jeszcze jest „miękki” po zdjęciu folii i łapie fakturę teflonu/podkładu przy docisku albo przy finalnym dogrzaniu. Czasem też pomaga sama zmiana przekładki, bo jedne teflony/silikonowane papiery mają wyraźniejszą strukturę niż inne. Dużo mówi też, czy zdzierasz na gorąco czy na zimno i czy robisz drugi docisk po zdjęciu filmu. Jakie masz ustawienia: temperatura, czas, docisk i na czym kładziesz przekładkę (teflon/papier, jaki)?