Smugi na wydruku sublimacyjnym na poliestrze – skąd się biorą?

Dzięki, już doprecyzowuję: pracuję na ok. 190–195°C przez 45–60 s, docisk raczej średni, ale podejrzewam że nie jest idealnie równy na całej płycie, a smugi zwykle idą w tym samym kierunku co włókna/transport materiału. Poliester nie był wstępnie podsuszany/odgazowany, a papier mam nowy i równo przycięty, więc obstawiam że problem siedzi w równym docisku albo w wilgoci/odgazowaniu tkaniny.

Hej, dzięki za dopytanie. To prasa płaska, ustawiam zwykle ok. 190–195°C na 50–60 s, a docisk niestety raczej „na wyczucie” (bez manometru). Smugi zazwyczaj idą w tym samym kierunku, mniej więcej równolegle do zawiasu/strony otwierania, dlatego też podejrzewam nierówny docisk albo minimalne przesunięcie papieru przy zamykaniu. Papier to standardowy do sublimacji, tusze również sublimacyjne, a efekt pojawia się niezależnie od grafiki.

Brzmi jak typowy problem z nierównym dociskiem w płaskiej prasie (zwłaszcza że smugi układają się równolegle do zawiasu), a „na wyczucie” często to potęguje. Na Twoim miejscu zacząłbym od ujednolicenia nacisku (test paskami/na różnych pozycjach na płycie) i stabilizacji temperatury, bo przy 190–195°C niewielkie różnice w docisku od razu wychodzą jako pasy i słabsze nasycenie.

Basia ma sporo racji, bo regularne smugi często idą w parze z nierównym dociskiem w prasie, zwłaszcza gdy układają się powtarzalnie w jednym kierunku. Z drugiej strony podobny efekt potrafi dać też nierówna temperatura na płycie (albo rozjazd wskazań sterownika względem realnej temperatury), więc nie skreślałbym tego na starcie. Jeśli problem występuje na całej powierzchni i niezależnie od grafiki, to najpierw sprawdziłbym „mapę” docisku i ciepła w kilku miejscach oraz czy materiał ma równą grubość (szwy, ściągacze, zagniecenia robią swoje). Warto też pamiętać o wilgoci w tkaninie i papierze – krótki prepress i chłodne, suche przechowywanie materiału potrafią wyraźnie poprawić nasycenie i wyrównać przejścia. Smugi mogą się nasilać, gdy papier minimalnie „pracuje” lub przesuwa się przy zamykaniu, więc dobrze go unieruchomić i stosować przekładkę, żeby ograniczyć tarcie. Jeśli po ujednoliceniu docisku i weryfikacji temperatury dalej widać pasy, wtedy podejrzewałbym już samą tkaninę (różna apretura/powłoka, nierówny splot) albo ustawienia transferu (czas/temperatura za wysokie lub za niskie dla tej partii). Najszybciej dojdziesz do przyczyny robiąc krótkie próby na tym samym materiale, zmieniając tylko jeden parametr naraz, zamiast kręcić wszystkim jednocześnie.

Skoro smugi powtarzają się w tym samym kierunku i są mniej więcej równoległe do strony zawiasu, to najczęściej wskazuje na nierówny docisk albo różnice temperatury na płycie grzewczej. Przy prasie płaskiej i docisku ustawianym „na wyczucie” łatwo o sytuację, gdzie bliżej zawiasu nacisk jest inny niż po przeciwnej stronie, szczególnie jeśli płyta jest minimalnie przekoszona lub poduszka jest już ubita. Twoje 190–195°C i 50–60 s są raczej w typowym zakresie, więc jeśli problem występuje na różnych projektach, to bardziej podejrzewałbym mechanikę prasy niż ustawienia grafiki. Warto sprawdzić realną temperaturę w kilku punktach (nie tylko odczyt z wyświetlacza), bo czasem jedna strona grzeje słabiej i wtedy kolory wychodzą „pasmami”. Druga częsta przyczyna to mikroprzesunięcie papieru w trakcie zamykania/otwierania – wtedy też robią się regularne pasy i nierówne nasycenie, więc dobrze jest solidnie unieruchomić papier i nie „szarpać” przy otwieraniu. Pomaga też krótkie podsuszenie tkaniny przed transferem, bo wilgoć w poliestrze potrafi dawać nierówną sublimację na całej powierzchni. Jeśli po wyrównaniu docisku (np. regulacją/poziomowaniem lub podkładkami) i weryfikacji temperatury problem nadal będzie identyczny, to wtedy dopiero szukałbym źródła po stronie papieru/tuszu albo bandingu z drukarki.