DTF: pod światło widać „ramkę” po folii wokół nadruku — skąd się bierze?

U mnie taki „prostokąt” pod światło pojawia się, gdy docisk/grzanie łapie nie tylko sam nadruk, ale też okolice – tkanina w tym miejscu robi się bardziej „wygładzona” i łapie inny połysk, szczególnie na czarnej bawełnie. Często to kwestia za wysokiej temperatury, za długiego czasu albo zbyt dużego docisku, ewentualnie tej gładkiej osłony (teflon/folia) która odciska strukturę i zmienia wykończenie. Nie jest to „brud” ani klej, tylko taki efekt wyprasowania materiału wokół grafiki. Jaką masz temperaturę/czas i czy prasujesz przez teflon czy papier?

Miałem to samo przy DTF na czarnych koszulkach i najczęściej to nie jest „brud” ani klej, tylko zmiana połysku od temperatury i docisku na większej powierzchni niż sama grafika. Jak folia/arkusz albo taśma ochronna przykrywa większy prostokąt, to prasa potrafi „wypolerować” bawełnę dookoła i pod światło wychodzi ramka, nawet jeśli w dotyku nic nie czuć. U mnie mocniej było, gdy docisk był trochę za duży albo czas/temperatura minimalnie za wysokie, a do tego robiłem końcowe dociśnięcie przez gładki papier/teflon. Pomagało zmienić przekładkę na matową (albo zwykły pergamin), zrobić końcowy docisk krótszy i lżejszy oraz żeby przekładka była ucięta możliwie blisko nadruku, a nie duży arkusz na pół klaty. Czasem też sama czarna bawełna ma „apreturę” i po grzaniu robi się inny połysk w miejscu kontaktu z papierem, więc na jednych partiach materiału wychodzi bardziej, na innych prawie wcale. To jest dość normalne zjawisko przy DTF, tylko da się je ograniczyć ustawieniami i tym, co kładziesz między prasę a koszulkę. Jakiej przekładki używasz przy końcowym dociśnięciu i czy to prostokąt ma dokładnie rozmiar arkusza/teflonu?