DTF: nierówne krycie bieli (prześwity i plamy) po transferze — z czego to może wynikać?

Miałem podobnie i u mnie najczęściej wychodziło to z nierównego podsuszenia bieli albo z proszku (raz za mało/za dużo, raz nierówno strzepnięty) – w RIP wszystko równe, a po wgrzaniu robiły się prześwity i „chmury”, zwłaszcza jak film chwilę poleżał albo wilgotność skakała. Jaką masz temperaturę/czas podsuszenia bieli i w jakich warunkach (wilgotność) trzymasz zadrukowane PET-y przed proszkiem i transferem?

Brzmi jak problem bardziej z transferem i proszkiem niż z samym plikiem: nierówny rozsyp/strząśnięcie albo niedogrzanie/nierówny docisk potrafią dać prześwity i „plamy” w bieli, zwłaszcza jak folia złapie wilgoć albo proszek jest już lekko zbrylony. Na jakich parametrach prasujesz (temperatura/czas i czy robisz prepress na koszulce)?

Najczęściej takie „prześwity” bieli mimo równej warstwy w RIP wychodzą z mechaniki procesu: niestabilna ilość proszku (za mało/za dużo albo nierówno strzepnięty), niedosuszenie białej warstwy przed proszkiem lub nierówna temperatura/docisk przy wgrzewaniu (szczególnie na mieszankach i przy większych apli), przez co klej nie łapie równo i biel wygląda jak w plamach. Jakie masz realne parametry: temperatura, czas i nacisk prasy oraz czy proszek jest świeży i dobrze przesiany?

Miałem podobnie i często to wcale nie wychodzi z pliku/RIP, tylko z samego procesu po drodze. Jeśli biel na folii wygląda równo, a po transferze robią się prześwity i „chmury”, to podejrzane są wahania temperatury albo docisku na prasie (czasem płyta grzeje nierówno, a czasem materiał ma fałdę i już masz plamę). Druga rzecz to proszek: nawet jak „jest”, to jego nierówny zasyp albo niedosuszenie potrafi dać miejsca słabiej związane i biel wygląda jakby była rzadsza. Zdarza się też, że biały nie zdąży dobrze „zżelować” w suszeniu i przy transferze część się rozciąga/odrywa inaczej, szczególnie na mieszankach. No i wilgoć: wilgotna koszulka albo folia zaciągnięta z chłodnego magazynu potrafi zrobić losowe efekty mimo tych samych ustawień. Miałem też przypadek, że folia z innej partii dawała identyczne objawy, bo powierzchnia łapała proszek inaczej. Jak wyglądają wydruki na PET przed transferem — biel już tam jest „plamista”, czy dopiero po wgrzaniu na koszulkę?

Brzmi jak klasyczne „losowe” problemy z podaniem bieli, które wcale nie muszą wychodzić na teście dysz. Często winny jest biały jako fizyczna warstwa: zbyt słabe albo nierówne mieszanie/cyrkulacja białego w drukarce i pigment potrafi siadać, przez co raz kryje pięknie, a raz robi prześwity i „chmurki”, szczególnie na dłuższych przebiegach. Druga rzecz to sama folia i proszek: jak PET ma miejscami inną energię powierzchni (wilgoć, kurz, dotyk palcami, różnice między partiami), proszek potrafi łapać się nierówno i po stopieniu wychodzi plamiasto mimo jednolitej bieli w RIP. Zdarza się też, że problem robi podgrzewanie/żelowanie bieli: za krótko albo zbyt punktowo i biel nie tworzy równej „poduszki”, a potem podczas transferu część się bardziej spłaszcza i traci krycie. Jeśli kładziesz biel jako underbase z rasterem/ditheringiem (nawet przy „100%”), różne tryby losowego rastra potrafią dać wizualne plamy na dużych plamach koloru, zwłaszcza gdy biel jest cienka. No i prasowanie: nierówne ciśnienie albo zbyt niska/za wysoka temperatura potrafi dać efekt miejscowego niedotopienia lub „wyciśnięcia” warstwy, co wygląda jak prześwity. Miałem podobnie i dopiero po porównaniu tego samego arkusza na dwóch rolkach PET wyszło, że jedna partia folii/przechowywanie robiła różnicę, a nie plik. Jaką masz temperaturę/czas i nacisk na prasie oraz czy biel ma w RIP ustawioną jednolitą warstwę czy jakiś dithering/tryb „smooth”?

Miałem podobne „losowe” prześwity bieli i u mnie najczęściej winny był nie sam plik/RIP, tylko fizyka procesu: za mało/za krótko wygrzany proszek (albo nierówno stopiony), przez co biała podbudowa po transferze wygląda jak w plamach. Druga rzecz to wilgoć i temperatura w pomieszczeniu – przy PET i proszku potrafi to zrobić różnicę z dnia na dzień, mimo że ustawienia w RIP stoją w miejscu. Sprawdź też, czy na folii nie ma miejscowo tłustych śladów/kurzu i czy docisk/prasa nie „pływa” (na mieszankach i grubszych szwach łatwo o nierówny kontakt). Jakie masz parametry transferu (temperatura/czas i docisk) i czy problem częściej wychodzi na konkretnych partiach folii?

Miałem podobne „losowe” prześwity na bieli i u mnie finalnie okazało się, że problem nie zawsze siedzi w samym pliku/RIP, tylko w tym, jak biała warstwa faktycznie się kładzie i jak potem pracuje w prasie. Czasem robi to zbyt niska/za wysoka temperatura albo nierówny docisk, szczególnie jak płyta nie trzyma równo na całej powierzchni albo koszulka ma grubszy szew/łączenie i robi się minimalny „mostek”. Druga rzecz to proszek: nawet jeśli „jest”, to przy nierównym rozsypie albo niedosuszeniu/za mocnym dosuszeniu potrafi wyjść taka plamistość po wtopieniu. Widziałem też przypadki, gdzie biel wyglądała idealnie na folii, a po transferze robiły się prześwity przez to, że podkład był za cienki albo biel była zbyt „kredowa” i pękała przy odrywaniu na ciepło/zimno. No i jeszcze sama folia PET — jak jest z innej partii albo złapie wilgoć, potrafi się zachowywać inaczej na fragmentach arkusza. Jak możesz, opisz czy na folii przed transferem biel wygląda równo, czy dopiero po wprasowaniu robią się plamy, i jak odrywasz (na gorąco czy na zimno)?