DTG: skąd bierze się sztywna, błyszcząca „skorupa” na nadruku, mimo że reszta wygląda OK?

Cześć Igor, brzmi jak sytuacja, gdzie coś lokalnie robi się „za grubo” albo dostaje więcej ciepła/ciśnienia przy utrwalaniu i stąd ten połysk oraz sztywna skorupka, nawet jeśli obrazek wygląda normalnie. Piszesz, że dzieje się to tylko na fragmentach tego samego nadruku, więc ciekawi mnie też, czy te miejsca pokrywają się z większym kryciem (np. więcej bieli pod spodem) albo z konkretnymi elementami grafiki. Czy ten efekt częściej wychodzi na tych samych modelach/partiach koszulek, czy kompletnie losowo? Jaką temperaturą i jak długo utrwalacie oraz czy docisk/press jest zawsze taki sam?

Brzmi jak miejscowo za dużo chemii (pretreatu) albo nierówny docisk/temperatura przy utrwalaniu i wtedy tusz „zamyka się” w taką lekko błyszczącą skorupkę, mimo że wizualnie jest OK. Prasujecie przez teflon/papier i czy ten efekt wychodzi częściej na większych, pełnych plamach koloru czy też na drobnych detalach?

Cześć Igor, ta „skorupka” i lekki połysk w DTG zwykle biorą się z tego, że lokalnie robi się za gruba warstwa chemii albo tuszu i po utrwaleniu tworzy się taki film na powierzchni. Najczęściej miesza się tu pretreatment (za dużo w jednym miejscu, nierówno rozlany albo niedosuszony) z białym poddrukiem, który w niektórych fragmentach siada ciężej i potem pod prasą/heat-press’em „szkli się” bardziej niż reszta. To, że dzieje się to tylko na części nadruku na tej samej koszulce, pasuje do nierównego nałożenia pretreatmentu, różnic w wilgotności materiału albo tego, że koszulka miała miejscami inną chłonność (zmiękczacz/silikon z produkcji, różne partie dzianiny, nierówny lint/pyłek). Czasem ten efekt wychodzi też, gdy materiał nie jest dobrze odpyłowany i biały tusz łapie się na mikrowłóknach, a po utrwaleniu tworzy się twardsza, błyszcząca „plama”. Zdarza się również, że parametry utwardzania są „na granicy” i tam, gdzie było grubiej, dostaje więcej temperatury/ciśnienia i robi się bardziej sztywno, a reszta wygląda normalnie. Jeśli na jasnych koszulkach drukujesz bez białego albo z minimalnym białym, a problem nadal wyskakuje, to podejrzenie bardziej idzie w pretreatment i jego wysuszenie niż w samą ilość białego. Drukujesz to na automatycznym pretreat’cie czy ręcznie i jak wygląda u Ciebie etap suszenia przed drukiem?

Miałem podobnie przy DTG na jasnej bawełnie: wizualnie było OK, a w dotyku miejscami robiła się taka twardsza, lekko błyszcząca „skorupka”. U mnie to zwykle wychodziło tam, gdzie lokalnie poszło więcej chemii pod druk albo farby (czasem przez nierówny pre-treat albo wilgotność/temperaturę materiału), a potem przy utrwalaniu te „przelane” fragmenty łapały połysk i sztywność. Na tej samej koszulce potrafiło to wyjść plackami, zwłaszcza jak tkanina była minimalnie inaczej sprasowana albo miała inną chłonność w danym miejscu. Jakiego pre-treatu używacie i czy te skorupki częściej trafiają się na dużych pełnych apli czy też na drobnych detalach?

Brzmi jak miejscowe „przeładowanie” chemii/atramentu albo nierówne przygotowanie tkaniny (np. miejscami więcej pretreatu albo inna chłonność splotu), przez co pigment siada na wierzchu i po utrwaleniu robi się połyskliwa, sztywna skorupka mimo że obrazek wygląda OK. Te partie to raczej pod duże plamy/krycie czy też potrafi wyjść na cienkich liniach i delikatnych przejściach?