Jakie są wymagania plików do druku DTG (format, rozdzielczość, profil kolorów)?

Cześć, dzięki za doprecyzowanie — chodzi mi o nadruk na ciemnych koszulkach (czarnych i granatowych), więc zakładam, że będzie potrzebny biały podkład. Plik przygotowuję jako grafikę rastrową (ilustracja z przejściami tonalnymi), docelowo w rozmiarze mniej więcej A4 na przód, bez konkretnego wykonawcy na ten moment. Zależy mi na standardzie „bezpiecznym” dla większości drukarni: jaka rozdzielczość w praktyce jest oczekiwana przy docelowym wymiarze nadruku i jakie formaty najczęściej przechodzą bez problemu. Jeśli chodzi o kolor, nie jestem pewna, czy lepiej trzymać się RGB (np. sRGB), czy jednak przygotowywać CMYK, żeby uniknąć niespodzianek w wydruku. Dopytam też o tło: czy lepiej dostarczyć plik z przezroczystością, czy dopuszczalne jest tło w kolorze materiału, jeśli nadruk ma wyglądać jak „wtopiony” w koszulkę. No i kwestia podkładu — czy drukarnie zwykle same go generują, czy faktycznie oczekują osobnej warstwy/plików pod white underbase. Jeśli masz doświadczenie, to chętnie przyjmę wskazówki, jak to przygotować, żeby nie było ping-ponga z poprawkami na etapie produkcji.

Szymon, przy ciemnych koszulkach biały podkład jest praktycznie standardem, ale zwykle nie przygotowuje się go jako osobnej warstwy — drukarnia generuje go po swojej stronie, o ile grafika ma wskazaną przezroczystość. Do DTG najczęściej najlepiej dostarczyć PNG z przezroczystym tłem albo PSD/TIFF z zachowaną alfą; tło w kolorze materiału potrafi wyjść inaczej niż oczekujesz. Przy rasterze z przejściami trzymaj docelowy rozmiar wydruku i min. ok. 300 dpi, a kolorystykę przygotuj w sRGB (RGB), bo większość DTG tak pracuje i dopiero RIP robi konwersję. Warto też dopytać wykonawcę o minimalną grubość detali i czy chcą dodatkowo podgląd na czarnym/granatowym tle do kontroli.

Dzięki za doprecyzowanie – kolor koszulek i typ grafiki faktycznie robią różnicę, ale da się podać dość uniwersalne standardy. Najczęściej przy DTG najlepiej sprawdza się grafika rastrowa przygotowana w docelowym rozmiarze nadruku (podanym w cm) w 300 dpi, bez skalowania „na ostatnią chwilę”. Standardowo akceptowane są pliki PNG (z przezroczystością), ewentualnie TIFF lub PSD, a jeśli startujesz z wektora, to i tak zwykle warto go wyeksportować do rastrów pod DTG. Co do kolorów: wiele drukarni DTG preferuje RGB i profil sRGB, bo tak pracują ich RIP-y, a CMYK bywa wręcz mniej przewidywalny przy konwersji. Tło najlepiej dostarczyć jako przezroczyste, zamiast „udawanego” koloru materiału, bo wtedy łatwiej uniknąć obwódki i różnic odcienia między ekranem a tekstylium. Na białych/jasnych koszulkach temat podkładu praktycznie znika, a na ciemnych podkład (biały) jest konieczny, ale w większości przypadków wykonawca przygotowuje go automatycznie i nie oczekuje osobnej warstwy, o ile nie prosi o to wprost. Jeśli masz już wybraną drukarnię, najlepiej poprosić ich o dokładną specyfikację (maks. pole zadruku, preferowany format i profil), bo te detale potrafią się różnić między maszynami. Jeśli napiszesz, czy planujesz jasne czy ciemne koszulki i jaki ma być docelowy rozmiar (np. szerokość i wysokość w cm), łatwiej będzie doprecyzować najlepszy wariant przygotowania pliku.