Mora (moiré) na zdjęciach po druku, mimo że PDF wygląda OK — skąd to się bierze?

To raczej nie kwestia „zepsutego” PDF-a, tylko tego, że w druku nakładają się na siebie dwa rastry: drobny wzór w samym zdjęciu (np. splot tkaniny) i raster/rozdzielczość urządzenia w drukarni, więc na ekranie wygląda gładko, a na proofie potrafi wyjść mora. Dlatego dotyczy tylko części ujęć — tych z regularnymi, drobnymi detalami albo mocniej wyostrzonych JPEG-ów. Czasem wystarczy minimalnie zmienić skalę takiego zdjęcia albo delikatnie je „zmiękczyć” (odszumić/zmniejszyć mikrodetal), bo wtedy ten konflikt się rozjeżdża. Jaki raster i technologię proofa ma drukarnia (np. offset vs cyfrowy) i czy te problematyczne foty są mocno skalowane w InDesignie?

Mora w druku potrafi wyjść mimo „gładkiego” PDF-a, bo robi się dopiero przy rasteryzacji pod konkretny raster/rozdzielczość maszyny i zaczyna się bić z drobnymi, regularnymi detalami w zdjęciu (tkaniny, kratki, cienkie wzorki). Często to też efekt tego, że część JPEG-ów była już kiedyś przeskalowana albo wyostrzana/odszumiana i ma w sobie taki „półton” lub powtarzalny pattern, który na ekranie ginie, a na rastrze się ujawnia. U mnie kilka razy pomogło po prostu podmienić problematyczne ujęcia na wersję trochę inaczej przeskalowaną (minimalnie w górę/dół) albo lekko zmiękczoną przed eksportem, bo wtedy ten konflikt częstotliwości znikał. Drukarnia też bywa w stanie to złapać na innym ustawieniu rastra/profilu dla tych stron, ale to już zależy od technologii. Jaki raster/technologię ma proof (offset/laser/inkjet) i w jakiej efektywnej dpi siedzą te konkretne zdjęcia w InDesignie?

To dość typowe: PDF na ekranie wygląda „gładko”, a mora wychodzi dopiero po nałożeniu rastra drukarskiego na drobne, powtarzalne detale w zdjęciu (tkaniny, kratki, drobny splot, cienkie linie). Aparat też robi swoje, bo matryca + wyostrzanie + odszumianie potrafią już na etapie zdjęcia wytworzyć delikatny aliasing, który na monitorze nie rzuca się w oczy, a w druku nagle „zaskakuje”. Do tego dochodzi fakt, że proof bywa robiony inną metodą niż docelowy druk (albo innym rastrem/ustawieniami), więc te 2–3 ujęcia mogą akurat trafić w pechową częstotliwość. Często problem dotyczy tylko wybranych fotografii, bo tylko one mają ten konkretny drobny wzór albo były mocniej wyostrzone/zmniejszane. Zdarza się też, że po downsamplingu w eksporcie PDF albo po jakiejś konwersji w drukarni zmienia się charakter drobnych detali i mora robi się bardziej czytelna. Najszybciej to widać, jak zrobisz próbę na fragmencie 1:1 z docelowym rastrem albo delikatnie „uspokoisz” detale w tych zdjęciach (minimalne rozmycie/odszumienie tylko w problematycznych obszarach potrafi zbić efekt bez psucia całości). Jaką liniaturę/raster ma docelowy druk i czy proof był cyfrowy, czy kontraktowy pod maszynę?

To normalne, że PDF na ekranie wygląda „czysto”, a mora wychodzi dopiero w proofie, bo pojawia się przy nakładaniu się dwóch siatek: drobnego wzoru z fotografii (tkaniny, kratki, splot) i rastra drukarskiego po separacji CMYK. Dotyczy zwykle tylko części zdjęć, bo tylko niektóre mają powtarzalne detale blisko częstotliwości rastra albo zostały mocniej wyostrzone/odszumione i mają „agresywną” fakturę. Czasem dokłada się do tego skalowanie w InDesignie (np. zdjęcie zmniejszone o kilkadziesiąt %) i sposób resamplingu przy eksporcie, który podbija aliasing. Najprostsza praktyczna próba to delikatne rozmycie/zmniejszenie wyostrzenia w problematycznych miejscach albo przygotowanie tych fot w nieco innej rozdzielczości i sprawdzenie, czy mora znika. Jaki raster i kątowanie (AM/FM) ma ustawione proofowanie w drukarni?

To normalne, że PDF na ekranie wygląda czysto, a dopiero na rastrze drukarskim wychodzi mora — szczególnie na tkaninach i drobnych, powtarzalnych fakturach. Często to efekt „bicia” wzoru ze zdjęcia (drobny detal/siatka sensora albo już istniejąca mora z aparatu) z rastrem i rozdzielczością, w jakiej drukarnia to przelicza, więc dotyczy tylko części ujęć. Zdarza się też, że problem robi zbyt mocne wyostrzanie albo skalowanie JPEG-ów w InDesignie/na RIP-ie, przez co wzór wpada w konflikt z rastrem. Jaki raster/lineatura i w jakiej rozdzielczości drukarnia rasteruje proof (i czy to offset czy cyfrowy)?

Mora zwykle wychodzi dopiero na rastrze drukarskim, gdy drobny wzór ze zdjęcia (np. splot tkaniny, kratka) „bije się” z siatką rastra/rozdzielczością i dodatkowo potrafi to podbić mocna kompresja JPEG albo przeskalowanie w InDesignie, więc w PDF na ekranie wygląda gładko, a na proofie już nie. Jaki raster/technologia w drukarni (AM/FM, ile lpi) i czy te problematyczne zdjęcia były w layoucie mocno zmniejszane albo powiększane?

To klasyka: PDF na ekranie wygląda gładko, a mora wychodzi dopiero w druku, bo drobne, powtarzalne wzory (tkaniny, krateczki) zaczynają „bić” z rastrami/siatką druku i czasem jeszcze z downsamplingiem JPEG przy eksporcie, więc dotyka tylko tych kilku konkretnych ujęć. Jaki raster/linatura i na jakim papierze robili proof?