Drukarnia odrzuca PDF: przekroczone pokrycie farbą (TAC) w cieniach — skąd to się bierze?

To zwykle wychodzi z samych zdjęć: w cieniach masz „bogatą czerń” złożoną z CMYK, a po konwersji/interpretacji profilu (czasem jeszcze po spłaszczeniu przez RIP) dochodzi sporo C+M+Y do K i robi się 330–340%. Podgląd w InDesignie często tego nie zdradza, bo wygląda „normalnie”, a problem jest czysto liczbowy w separacjach. Zdarza się też, że zdjęcie ma osadzone inne profile albo było kiedyś przerabiane w RGB i przy eksporcie do CMYK cienie wpadają w duże sumy farb. Masz te fotografie wstawione jako CMYK czy RGB i czy były obrabiane w Photoshopie z jakimś „rich black” w cieniach?

Miałem podobną sytuację i najczęściej to nie InDesign „dokłada” farby, tylko same zdjęcia w CMYK mają za ciężkie cienie. W praktyce wychodzi to z konwersji RGB→CMYK (albo z profilu zaszytego w pliku), gdzie w ciemnych partiach ląduje jednocześnie sporo C+M+Y i do tego K, i robi się 330% bez żadnych „dziwnych” ustawień. PDF/X-4 potrafi też zostawić część grafik z profilami i dopiero u nich w preflighcie/na RIP-ie wychodzi realny TAC, więc w podglądzie wygląda normalnie, a raport pokazuje przekroczenia. FOGRA39 ma swoje limity, ale jeśli drukują na czymś z niższym TAC (albo mają preflight ustawiony na 300/320), to od razu łapie takie miejsca. Często winne są konkretne pliki: cienie po podbiciu kontrastu, głęboka czerń zrobiona w zdjęciu, albo stare separacje „bogate” w CMY w czerniach. U mnie pomogło przejrzenie tych zdjęć w Photoshopie pod kątem sumy farb w najciemniejszych punktach i lekkie „odchudzenie” czerni (albo ponowna konwersja do CMYK pod ich warunki), bo InDesign sam tego nie koryguje. Sprawdź też, czy w eksporcie/kolorach nie masz mieszaniny profili (część obrazów w innym CMYK niż FOGRA39), bo wtedy różnice wychodzą dokładnie w cieniach. Jaką drukarnia podaje wartość graniczną TAC i na jakim standardzie/profilu oni sprawdzają pliki?

Najczęściej takie 330–340% bierze się nie z eksportu z InDesigna, tylko z samych zdjęć (np. mocne cienie po konwersji do CMYK, przypięty/źle dobrany profil albo „bogata czerń” zbudowana z CMY+K), więc w podglądzie wygląda OK, a preflight wyłapuje przekroczenie TAC w ciemnych partiach. Te zdjęcia są u Ciebie w CMYK czy podpięte jako RGB i dopiero konwertowane przy eksporcie?

Najczęściej takie 330–340% w cieniach bierze się z samych zdjęć: głębokie czernie są zrobione jako „bogata czerń” (CMYK na raz) albo po konwersji/nałożeniu profilu w bitmapie dochodzi dużo CMY w ciemnych partiach, mimo że na podglądzie wygląda OK. Te problematyczne zdjęcia masz wstawione jako CMYK czy RGB i czy były wcześniej przerabiane w Photoshopie (np. z użyciem profilu/konwersji na FOGRA39)?

To się zwykle bierze z samych zdjęć: w cieniach (albo przy mocnym kontraście) w CMYK potrafią „złożyć się” wysokie wartości kilku farb naraz, zwłaszcza jeśli pliki były kiedyś konwertowane różnymi profilami albo mają już „podkręcone” czernie. PDF/X-4 zachowuje żywe przezroczystości i część rzeczy dopiero spłaszcza/RIP w drukarni, więc preflight u nich może pokazać TAC inaczej niż sam podgląd w InDesignie. 330–340% przy FOGRA39 zdarza się właśnie w najciemniejszych partiach fotografii, gdy np. czarny jest wzbogacony dużymi domieszkami CMY. Te konkretne miejsca często wychodzą, gdy zdjęcia są w CMYK i mają mocny profil/krzywe, albo gdy w eksporcie/kolor management coś się miesza między RGB/CMYK. A te problematyczne zdjęcia masz jako CMYK czy RGB i skąd pochodzą (np. Lightroom/Photoshop/stock)?

Brzmi jak sytuacja, w której same zdjęcia mają „bogate” cienie (np. podbite czernie z domieszką CMY albo inny profil w osadzonych plikach), a przy eksporcie PDF/X‑4 kolor zostaje w ich przestrzeni i dopiero preflight w drukarni przelicza to na CMYK i wychodzi 330–340%. Czasem robi to też auto-konwersja przy spłaszczaniu przezroczystości albo różnice między FOGRA39 a tym, na co oni finalnie separują (np. inny limit TAC). Masz te fotki jako RGB/CMYK i z jakich źródeł (Lightroom/Photoshop, stock), i czy w InDesignie masz włączone „Zachowaj numery” / brak konwersji kolorów przy eksporcie?

Hej, to często wychodzi nie z samego eksportu PDF/X-4, tylko z konkretnych zdjęć i tego, w jakiej przestrzeni/konwersji siedzą przed eksportem. Jeśli masz wstawione RGB (albo zdjęcia z mocno „dociągniętymi” cieniami), to przy przejściu do CMYK pod FOGRA39 potrafi się zrobić ciężko w czerniach i wylatuje TAC 330–340%, mimo że wizualnie wygląda „normalnie”. Podobnie potrafią namieszać profile osadzone w plikach (np. inne niż myślisz) albo korekty typu krzywe/kontrast robione na etapie obróbki, które w cieniach kumulują farby. Do tego dochodzi czarny zbudowany (rich black) w bitmapach albo cienie z mieszania/przezroczystości, które po spłaszczeniu/konwersji dają dodatkowe składowe CMY pod K. Drukarnie czasem mają też inne progi TAC niż „klasyczne” 300% dla FOGRA39 i preflight może to łapać ostrzej. Sprawdziłbym przede wszystkim te wskazane zdjęcia w Acrobatowym podglądzie separacji/ink coverage albo po prostu otworzył je w PS i zobaczył, jakie mają realnie wartości CMYK w najciemniejszych miejscach. Te zdjęcia masz w RGB czy już przygotowane w CMYK pod FOGRA39?