Pasy (banding) na gradiencie po druku, choć w PDF wygląda gładko — skąd to się bierze?

Miałem podobnie przy bardzo delikatnych tłach w CMYK – na ekranie PDF jest idealnie, a na maszynie (zwłaszcza cyfrowej) potrafią wyjść pasy, bo w tych 5–20% w grę wchodzi ograniczona liczba poziomów tonu, dithering/rastr i czasem wahania stabilności z egzemplarza na egzemplarz. Do tego dochodzi papier i sposób, w jaki urządzenie kładzie/utrwala toner, więc w ciemniejszej części gradientu wszystko się „zbiera” i robi się bardziej widoczne. Czasem też podgląd w PDF jest wygładzany przez ekran, a druk pokazuje prawdziwe schodki. Jaki to był papier i czy gradient jest z jednego kanału (np. sam K), czy mieszany z kilku farb?

To normalne, że na ekranie gradient wygląda gładko, a w druku (zwłaszcza cyfrowym) przy tak niskich pokryciach 5–20% potrafi wyjść banding od rastra/kalibracji i lekkich wahań prowadzenia papieru, dlatego na części egzemplarzy widać to mocniej. Robiłeś ten gradient jako „czysty” CMYK (np. sam K) czy mieszaną czernią/kolorem i czy w eksporcie nie ma żadnego spłaszczania przez ustawienia przezroczystości?

PDF na ekranie może wyglądać idealnie, a pasy wychodzą dopiero na maszynie, bo przy tak delikatnych przejściach (5–20% w CMYK) robią różnicę: raster/ekranowanie w cyfrowym, ograniczona liczba poziomów tonów i czasem lekkie wahania stabilności z egzemplarza na egzemplarz. Do tego dochodzi to, że podgląd w Acrobat/ID często „wygładza” (dithering), a druk pokazuje realny rozkład kropek, więc banding robi się widoczny zwłaszcza w ciemniejszej części. Jeśli pasy są tylko na kilku sztukach z 50, to bardziej pachnie to konkretną partią/ustawieniami/kalibracją niż „błędem w PDF/X-4”. To była produkcja bezpośrednio z tego PDF, czy drukarnia coś jeszcze konwertowała (np. do PDF/X-1a albo spłaszczała przez RIP)?

Hej, to brzmi jak typowe banding/posteryzacja z druku cyfrowego w bardzo jasnych przejściach (5–20% CMYK), gdzie swoje dokłada ograniczona liczba poziomów tonalnych, raster/algorytm RIP i czasem stabilność maszyny – dlatego w PDF na ekranie jest gładko, a na papierze potrafi wyjść w pasy i jeszcze nie zawsze na każdym egzemplarzu. Dopytam: jaki to był papier (powlekany/niepowlekany) i czy gradient jest zrobiony w jednym kanale (np. tylko K) czy z mieszanki CMYK?

To dość typowe: na ekranie PDF wygląda gładko, a w druku wychodzi banding, bo dochodzi ograniczona liczba poziomów tonalnych i dithering/RIP układa to w „schodki”. Przy tak jasnych przejściach w CMYK (5–20%) każda niestabilność w prowadzeniu (w cyfrowym też) albo różnice w kalibracji potrafią nagle wyciągnąć pasy, zwłaszcza w ciemniejszym fragmencie gradientu. Czasem robi to też sama konwersja/interpretacja przez RIP, np. spłaszczanie przezroczystości albo inny sposób rasteryzacji niż podgląd w Acrobat. No i jeśli tło jest zbudowane z kilku kanałów CMYK, to minimalne rozjazdy między kanałami potrafią dać wrażenie pasów, nawet gdy każdy kanał osobno wygląda „płynnie”. To, że tylko kilka sztuk z 50 ma to mocno widoczne, brzmi jak wahania w trakcie przebiegu (albo różne ustawienia/tryb na maszynie między arkuszami), a nie problem „w samym PDF” w 100% przypadków. Dopytam: ten gradient jest zrobiony w jednym kanale (np. sam K albo tylko C), czy mieszany CMYK i czy w pliku masz jakieś przezroczystości/nakładki nad tym tłem?

To, że gradient w PDF na ekranie wygląda gładko, jeszcze nie znaczy, że tak samo wyjdzie z maszyny – monitor pokazuje to w RGB, z innym ditheringiem, a druk (zwłaszcza cyfrowy) potrafi “pociąć” delikatne przejścia na pasy. Przy zakresie 5–20% w CMYK to jest dość czuły obszar: jeśli RIP/prasa zagra inaczej z rastrem albo stabilnością podawania, pasy wyjdą od razu, szczególnie w ciemniejszym fragmencie. To, że problem pojawia się tylko na części egzemplarzy, brzmi bardziej jak kwestia samego procesu druku (kalibracja, stabilność, pasowanie/elektrofotografia), a nie jak błąd w eksporcie PDF/X-4. Czasem też robi różnicę, czy gradient jest “czysty” w jednym kanale, czy mieszany w kilku – mieszane przejścia potrafią uwidaczniać nierówności rastra. Inną sprawą jest to, czy w podglądzie/na proofie w PDF nie masz po prostu wygładzenia z wyświetlania, które maskuje realną kwantyzację. W druku cyfrowym banding na dużych, spokojnych tłach to niestety dość typowa rzecz i potrafi “trafić” losowo zależnie od przebiegu. Masz ten gradient jako jeden kolor (np. tylko K albo tylko C), czy to jest mieszanka kilku składowych CMYK?

To często nie kwestia PDF, tylko samego druku: w tak jasnych zakresach (5–20% CMYK) każdy skok tonalny z RIP-a/ditheringu albo niestabilność maszyny w cyfrowym potrafi wyjść jako banding i dlatego na części egzemplarzy widać to mocniej. Na jakiej konkretnie maszynie/technologii była ta próba i czy gradient jest zrobiony z jednego koloru (np. K) czy z miksu CMYK?