DTF: przesunięcie bieli względem koloru (rozjechana rejestracja) — skąd to się bierze?

Najczęściej takie rozjechanie bieli z kolorem bierze się z mechaniki podawania (mikro-poślizg folii/naprężenie, różna prędkość przejścia przy drugim przelocie) albo z tego, że biała warstwa idzie minimalnie inną ścieżką/innym momentem niż CMYK, więc przy małych elementach 1–2 mm od razu wychodzi, a że dzieje się to tylko na części prac, to pasuje do losowego „złapania” materiału lub drobnej kalibracji rejestracji. Drukujesz biały jako underbase w tym samym przebiegu co CMYK, czy masz osobny przejazd/tryb na biel?

U mnie takie „rozjechanie” bieli z kolorem najczęściej wychodziło przy dłuższych przebiegach na arkuszu, jak folia minimalnie pracowała na prowadzeniu albo materiał był nierówno napięty i wtedy biały leciał dosłownie włos obok CMYKa. Czasem też winny był sam plik w RIP-ie: podbitka liczona osobno, a przy drobnicy i kilku projektach na A3 potrafiło złapać ten 1–2 mm tylko na części elementów. Zdarzało mi się, że po czyszczeniu i kalibracji było lepiej przez jakiś czas, a potem wracało, więc wygląda to jak miks mechaniki i „humoru” ustawień/partii folii. Na jakiej drukarce i folii robisz oraz czy przesunięcie jest zawsze w tym samym kierunku?

U mnie takie przesunięcie bieli względem CMYK najczęściej wychodziło z mechaniki podawania i drobnego „pływania” folii między przebiegami, a potrafi się nasilić, jak głowica/pasy enkodera są lekko przybrudzone albo rolki łapią nierówno. Jeśli trafia Ci się to tylko na części prac, brzmi jak losowa niestabilność transportu albo minimalna zmiana naciągu/temperatury podczas dłuższego arkusza, a na drobnym tekście od razu widać 1–2 mm. Zdarzało mi się też, że plik w podglądzie był idealny, a rejestracja rozjeżdżała się dopiero na folii, gdy media miały inny poślizg niż zwykle. Drukujesz biały jako osobny przebieg po CMYK czy odwrotnie?

To dość typowe w DTF i zwykle wynika z tego, że biały i CMYK są kładzione w dwóch osobnych przebiegach, więc każdy minimalny poślizg papieru/folii między przejściami potrafi wyjść właśnie jako 1–2 mm na drobnicy. Często dokłada się do tego nierówny naciąg na podajniku/rolkach albo lekkie „myszkowanie” arkusza na większych formatach, zwłaszcza gdy na A3 jest dużo małych elementów rozrzuconych po polu. Zdarza się też, że przy zmianach temperatury i wilgotności nośnik pracuje i rejestracja zaczyna pływać losowo, stąd to, że problem nie wychodzi na każdej pracy. Innym źródłem bywa sama głowica (wyrównanie kierunków, bidirectional) albo to, że biały ma inną ilość atramentu i inaczej „ciągnie” materiał niż kolor, więc przy granicy detalu robi się cień/offset. Jeśli w podglądzie jest idealnie, a na folii biały ucieka w jedną stronę, to bardziej pachnie mechaniką/transportem niż plikiem. No i na małych napisach to widać najbardziej, bo tolerancja procesu jest podobna, tylko detal mniejszy. Masz wrażenie, że przesunięcie jest zawsze w tym samym kierunku, czy raz w lewo raz w prawo?