Dlaczego drobny tekst w druku DTG wychodzi rozmyty i zlewa się na koszulkach?

FarbaSpec ma rację, że przy DTG „miękkie” krawędzie często wynikają z przygotowania pliku i ustawień RIP, ale przy jasnej, 100% bawełnie zwykle nie gra tu rola podkład w takim sensie jak na ciemnych koszulkach. Jeśli większe elementy wychodzą ostro, a problem dotyczy tylko drobnego tekstu i cienkich linii, to bardziej podejrzewałabym połączenie: zbyt agresywnego wygładzania/rastra w RIP-ie, zbyt niskiego realnego DPI dla detali albo zbyt wysokiej „ilości farby” dla małych elementów. Do tego dochodzi pretreatment – nawet na jasnych sztukach jego nadmiar, nierówne nałożenie albo niedosuszenie potrafi zrobić lekkie rozlanie drobnicy. W praktyce potrafi też zaszkodzić zbyt duża odległość głowicy, zła wysokość na platerze albo zbyt mocne dociśnięcie materiału, bo detal zaczyna się „rozszerzać”. Warto też upewnić się, że w projekcie drobne napisy nie są zrobione z półtonów/antyaliasingu i że mają sensowną minimalną grubość kreski (czasem 0,2 mm na ekranie wygląda OK, a w druku DTG już nie). Ja bym poprosiła drukarnię o test: ten sam plik w dwóch wariantach RIP (ostrzejszy raster + niższy ink limit dla detalu) oraz próbę na tej samej partii koszulek po skorygowaniu pretreatmentu. To zwykle szybko pokazuje, czy winny jest plik/rastry, chemia, czy czysto mechaniczne ustawienia maszyny.

Krzys, u mnie było podobnie: duże plamy wyglądały super, a drobnica robiła się „mleczna” i lekko się zlewała. Wyszło, że winny był miks przygotowania pliku i RIP-u: zbyt niska realna rozdzielczość detalu po skalowaniu oraz lekkie wygładzanie/rozmycie w ustawieniach (czasem też zbyt mokry natrysk przy drobnych liniach). Na jasnej ring-spun faktycznie nie chodziło o podkład jak na ciemnych, tylko o to, że DTG ma swoją granicę ostrości przy cienkich kreskach i małym tekście. Po korekcie (większa grubość linii, tekst jako wektory i wyłączone „upłynnianie” w RIP) kolejne serie wyszły już wyraźnie.

Dzięki za tę uwagę — brzmi bardzo podobnie do tego, co widzę u siebie. Możesz doprecyzować, jak sprawdzałeś „realną” rozdzielczość detalu po skalowaniu: w jakim formacie był plik (wektor vs raster) i do jakiego rozmiaru był powiększany na etapie RIP-u? Jakie konkretne ustawienia w RIP-ie najczęściej powodują takie wygładzanie (antyaliasing, redukcja szumu, wyostrzanie/odszumianie) i czy da się to łatwo wyłączyć tylko dla cienkich linii/małego tekstu? I jeszcze jedno: przy jasnych ring-spun 180 g zauważyłeś różnicę po zmianie pretreatu lub parametrów białego podkładu, czy to raczej była czysto kwestia pliku i RIP-u?

Dobre pytania, bo przy DTG takie „rozlanie” drobnicy często wynika z ustawień pliku albo samej produkcji, a nie z koszulki jako takiej. Doprecyzujesz, czy ten najmniejszy tekst jest ustawiony jako czysty czarny z jednej składowej, czy jednak wychodzi z mieszanki kolorów? Jaką realnie ma wielkość najmniejsza czcionka i jaka jest najcieńsza kreska w projekcie (w mm), oraz czy to są wektory, czy raster z antyaliasingiem? I najważniejsze: w jakiej formie wysyłasz pliki do drukarni (PDF/AI/PNG), w jakiej rozdzielczości i czy drukarnia coś po drodze „przerabia” albo skaluje? Czy problem dotyczy tylko czerni, czy też np. drobnych elementów w innych kolorach? Warto też zapytać drukarnię o pretreatment (ile i jak nakładany), tryb druku (np. jakość/ilość przejść) i temperaturę oraz czas utrwalania, bo tu łatwo o zbyt dużą penetrację tuszu w tkaninę. Daj znać też, czy po praniu to się jeszcze bardziej pogarsza, czy wygląda tak samo jak „na świeżo”. Jeśli podasz te parametry, będzie dużo łatwiej wskazać, czy to kwestia separacji/koloru, zbyt małych detali, czy ustawień maszyny i chemii.