Rozmyty, nieostry napis po sublimacji na kubku — skąd to się bierze?

Takie „puchnięcie” krawędzi bez podwójnego konturu często wychodzi, gdy papier minimalnie pracuje albo nie trzyma równo na całym obwodzie i w trakcie grzania delikatnie się odsuwa, wtedy barwnik rozchodzi się jak mgiełka. Druga sprawa to sama prasa/temperatura: jak grzeje nierówno albo jest trochę za gorąco/za długo, drobny tekst potrafi stracić ostrość, a na jednej stronie kubka widać to mocniej. Zdarza się też, że winny jest papier/atrament albo zbyt mocny docisk, który „rozpłaszcza” detal na krawędziach. Na jakich ustawieniach robisz (czas/temperatura) i czym mocujesz wydruk do kubka?

U mnie takie „puchnięcie” krawędzi najczęściej brało się z minimalnego ruchu papieru na kubku w prasie – niby nie ma podwójnego konturu, ale farba jakby lekko „popłynęła” w jedną stronę, zwłaszcza jak taśma puściła albo papier nie przylegał równo. Druga rzecz to wilgoć: kubek po myciu/odtłuszczaniu albo sam papier potrafi mieć trochę wilgoci i wtedy drobny tekst wychodzi mniej ostry. Zdarzało mi się też, że za wysoka temperatura lub za długi czas dawały taki ogólny „soft” na cienkich liniach, mimo że grafika na pliku była żyleta. Używasz tych samych ustawień czasu/temperatury i tego samego papieru/taśmy co wcześniej, czy coś ostatnio zmieniałaś?

Takie „puchnięcie” krawędzi bez typowego podwójnego konturu często wychodzi z tego, że barwnik za mocno migruje w powłoce kubka, zwykle przy zbyt wysokiej temperaturze albo zbyt długim czasie w prasie/piecu. Rozmycie bardziej po jednej stronie pasuje też do nierównego docisku albo różnicy temperatury na grzałce (jedna strefa grzeje mocniej i tam farba bardziej „płynie”). Cienkie linie i drobny tekst są na to najbardziej czułe, zwłaszcza jeśli papier lekko falował albo miał za dużo wilgoci i podczas grzania zrobiła się mikro-para, która „rozmywa” krawędzie. Czasem winny jest też sam wydruk: za duże nasycenie/za dużo atramentu na papierze (albo zbyt „mokry” profil), przez co po sublimacji wszystko delikatnie się rozlewa zamiast wejść ostro. Warto też sprawdzić, czy papier był idealnie przyklejony na całej długości i nic się minimalnie nie odginało na łuku, bo wtedy przy krawędziach potrafi się zrobić taki miękki cień. No i zdarza się, że to kwestia partii kubków – powłoka bywa różna i na „miękkiej” powłoce drobnica robi się mniej ostra mimo tego samego ustawienia. Robisz to w prasie do kubków czy w piecu z opaską, i jakie masz ustawienia czasu/temperatury?

U mnie takie „spuchnięte” krawędzie bez wyraźnego podwójnego konturu najczęściej brały się z minimalnego przesunięcia papieru w trakcie grzania albo z nierównego docisku/temperatury (czasem po jednej stronie kubka grzałka trzyma inaczej), a drobny tekst robi się wtedy lekko jakby „mgiełką”. Jak mocujesz wydruk — taśma termiczna, gumy, czy obejma w prasie?

To nie musi być „podwójny kontur” — takie „puchnięcie” krawędzi często wychodzi przy zbyt wysokiej temperaturze albo zbyt długim czasie, a też przy nierównym docisku/owinięciu papieru (na jednej stronie kubka łatwiej o mikroprzesunięcie albo większe „oddawanie” barwnika). Jakich ustawień używasz (temperatura/czas) i czy grzejesz w prasie, czy w piecu?

Takie „puchnięcie” krawędzi zwykle wychodzi z tego, że atrament za mocno się rozchodzi w powłoce kubka podczas grzania — pomaga tu zbyt wysoka temperatura albo za długi czas, czasem też nierówny docisk/opaska i wtedy jedna strona wygląda gorzej. Rozmycie potrafi też robić wilgoć: niedosuszony kubek po myciu albo papier, który złapał wilgoć, daje efekt lekkiej mgiełki na cienkich liniach. Jeśli papier nie przylega idealnie (nawet bez typowego „ghostingu”), to przy rozszerzaniu się materiału w cieple mikroskopijnie pracuje i drobny tekst traci ostrość. Jakiego papieru i ustawień używasz (temperatura/czas, prasa vs piekarnik) i czy kubki są świeżo po myciu?

Też miałem taki efekt „spuchniętych” krawędzi i nie zawsze to wygląda jak duch/podwójny kontur, tylko jak ogólna miękkość. Często wychodziło to przy zbyt wysokiej temperaturze albo za długim czasie, bo barwnik bardziej „wędruje” w powłoce kubka i drobny tekst traci ostrość. Zdarzało się też, że winny był nierówny docisk w prasie do kubków albo krzywo ustawiona grzałka, wtedy jedna strona potrafiła wyjść bardziej rozmyta. Jeśli papier nie przylega idealnie (za mało taśmy, zagięcie, kurz, drobna szczelina), to krawędzie też potrafią się robić takie miękkie bez wyraźnego przesunięcia. Miałem też przypadki, gdzie sama powłoka kubka była nierówna albo „miękka” i wtedy cienkie linie nigdy nie wychodziły tak ostro jak na innych partiach. No i jeszcze kwestia wilgoci: jak kubek albo papier są lekko zawilgocone, para potrafi zrobić takie delikatne rozlanie na krawędziach. Na jakich ustawieniach robisz (temperatura/czas) i czy ten sam plik na innym kubku z innej partii wychodzi równie rozmyty?

Takie „spuchnięte” krawędzie bez wyraźnego podwójnego konturu często biorą się z tego, że papier minimalnie pracuje w trakcie grzania albo kubek ma słabszy docisk na fragmencie obwodu i tusz zaczyna się rozchodzić w powłoce. Bywa też, że temperatura/czas są odrobinę za wysokie i drobne detale po prostu się „rozlewają”, a jeśli dzieje się bardziej po jednej stronie, to wygląda to na nierówną temperaturę w prasie lub krzywo ułożony kubek. Wpływ ma również wilgoć (kubek/papier) i jakość papieru oraz ustawienia druku — przy cienkich liniach różnica wychodzi od razu. Na jakiej prasie robisz (kubkowa czy piec), i czy rozmycie pojawia się zawsze w tym samym miejscu kubka?

To nie musi być „wina pliku” — takie ogólne „puchnięcie” krawędzi częściej wychodzi z papieru/tuszu (za dużo atramentu, za wysoka wilgotność, słabe wyschnięcie) albo z warunków w prasie: minimalny ruch papieru na kubku, nierówny docisk czy zbyt wysoka temperatura/czas i wtedy drobny tekst robi się miękki, czasem mocniej z jednej strony. Jakiego papieru i tuszu używasz i czy papier był idealnie unieruchomiony (taśma/owijka) na tej „gorszej” stronie?

Najczęściej takie „puchnięcie” krawędzi wychodzi z lekkiego ruchu papieru na kubku albo nierównego docisku/temperatury (np. słabszy styk po jednej stronie, krzywo założona obejma), czasem też z za wilgotnego papieru/atramentu i za długiego grzania, przez co barwnik bardziej „wędruje” w powłoce. W jakiej prasie robisz (obejma czy piekarnik) i na jakich ustawieniach czasu/temperatury?

Brzmi jak typowe „puchnięcie” od warunków procesu, a nie ghosting. Często wychodzi to przy zbyt wysokiej temperaturze albo za długim czasie – barwnik bardziej „rozlewa się” w powłoce i krawędzie tracą ostrość, szczególnie na drobnym tekście. Druga rzecz to docisk: jak kubek ma nierówny nacisk (albo papier nie przylega idealnie), to jedna strona potrafi wyjść bardziej miękka. Zdarza się też, że problem robi papier: jeśli ma słabą powłokę albo łapie wilgoć, tusz potrafi „pływać” i robi się ogólna mgiełka na krawędziach. No i same kubki – różne partie mają różną jakość powłoki i wtedy cienkie linie rozmywa łatwiej, czasem właśnie jednostronnie. Widziałam podobny efekt też przy zbyt dużym nasyceniu/za mokrym wydruku, gdzie detale robią się grubsze po transferze. Jakiej prasy używasz (wrap/3D/płaska z obejmą) i jakie ustawienia czasu/temperatury masz na tych kubkach?

Miałem podobne „puchnięcie” krawędzi i często to nie jest projekt, tylko ruch papieru na kubku albo minimalne przesunięcie przy docisku/opasce, nawet jeśli nie widać typowego podwójnego konturu. Druga sprawa to wilgoć (kubek po myciu, para w papierze, zbyt świeży wydruk) i wtedy drobny tekst potrafi się lekko rozlać, czasem nierówno po obwodzie. Zdarza się też, że przy za wysokiej temperaturze albo za długim czasie tusz robi się bardziej „mgiełkowy” na cienkich liniach, a nierówności grzania w prasie wychodzą mocniej po jednej stronie. Jakiego papieru i tuszu używasz oraz w jakich parametrach (czas/temperatura) robisz te kubki?

Miałem podobnie przy drobnym tekście i to „puchnięcie” krawędzi najczęściej brało się u mnie z tego, że papier minimalnie pracował w prasie albo był za słabo/za mocno dociśnięty i barwnik zaczynał migrować szerzej. Czasem wygląda to jednostronnie, bo kubek nie grzeje idealnie równo (różnica temperatury na jednym końcu, krzywa grzałka, inna grubość ceramiki) i w tym miejscu tusz „rozpływa się” bardziej. U mnie sporą różnicę robiła też wilgoć w kubku lub w papierze — jak kubek był zimny albo świeżo umyty i nie dosuszony, to przy grzaniu para potrafiła rozmyć drobne detale. Zdarzało się też, że to wina samego papieru: jak miał bardziej „puchatą” powłokę albo chłonął nierówno, cienkie linie wychodziły miękkie mimo ostrego pliku. Innym razem winny był tusz/profil: zbyt wysoka ilość atramentu na małych elementach dawała taki efekt lekkiej mgiełki na brzegach. No i banalna rzecz, ale kilka razy złapałem „rozmycie” przez minimalny poślizg transferu przy zamykaniu prasy albo przy zakładaniu opaski, bez typowego podwójnego konturu. Jakie parametry masz ustawione (temperatura/czas) i czy używasz prasy z opaską czy piekarnika z termoopaską?

Takie „puchnięcie” krawędzi bez podwójnego konturu najczęściej wychodzi z lekkiego przesunięcia papieru w prasie (za słabo złapany/źle dociśnięty, nierówny docisk albo papier miejscami odstaje), czasem też zbyt wysoka temperatura lub za długi czas powodują, że barwnik bardziej „rozlewa się” w powłoce, a różnica po jednej stronie kubka pasuje do nierównego grzania/ciśnienia. Jakiego papieru i taśmy używasz i czy kubek był idealnie suchy przed prasą?