Skąd biorą się pasy (banding) w druku DTG na czarnych koszulkach?

Banding na czarnych koszulkach w DTG najczęściej wychodzi z połączenia mechaniki podawania i warstwy bieli: przy dużych aplika­cjach każdy minimalny błąd w kroku karetki, nierówne napięcie materiału albo niejednorodny podkład potrafi dać jasne pasy, które po utrwaleniu robią się bardziej widoczne. Warto w pierwszej kolejności sprawdzić stan i wyrównanie głowicy (test dysz, ewentualnie delikatne czyszczenie), bo brakujące dysze w jasnych przejściach często „udają” pasy, mimo że podgląd w RIP-ie wygląda idealnie. Z poziomu RIP-a pomaga też korekta ustawień passów i kierunku druku (więcej przejazdów, wolniej, inny tryb rozpraszania), bo na czerni różnice w kryciu bieli i CMYK są bezlitosne. Jeśli na białych koszulkach problemu nie ma, to mocno podejrzewałbym właśnie podkład bieli (jego gęstość i równomierność) oraz prowadzenie materiału/poziom platena, a dopiero potem samą grafikę.

U mnie banding na czarnych najczęściej wychodził z mieszanki: lekko przytkane dysze/krzywa głowicy plus zbyt „agresywny” podkład bieli (za duża ilość albo zła separacja), i dopiero po utrwaleniu robiły się jaśniejsze pasy w gradientach. Na białych miałem to dużo rzadziej, bo nie dochodzi temat bieli, więc jeśli na czarnych widzisz pasy głównie w jasnych partiach, zacząłbym od testu dysz i korekty ustawień white underbase w RIP-ie.

Miałem podobne objawy i zanim obstawi się jedną przyczynę, warto doprecyzować kilka rzeczy: jaki masz model drukarki i RIP oraz na jakich ustawieniach jedziesz (rozdzielczość, liczba przejść, prędkość, tryb jedno-/dwukierunkowy)? Robiłeś świeży nozzle check i ewentualnie kalibrację bidirectional/align oraz sprawdzenie, czy nie brakuje pojedynczych dysz w jasnych kolorach (bo to często daje pasy dopiero na dużych, jasnych gradientach)? Jak wygląda warstwa bieli: jaki masz poziom underbase, czy jest „choke/spread” i czy biel jest drukowana równo na całej aplitce, bez pasów już na samej bieli? Jak przygotowujesz koszulkę pod czarny (pretreatment: rodzaj, ilość, sposób aplikacji i prasowania) i czy banding idzie zgodnie z kierunkiem przejazdu głowicy czy raczej z ruchem materiału? Piszesz, że widzisz to po utrwaleniu — jakiego używasz procesu (prasa/tunel, temperatura/czas, docisk) i czy pasy ujawniają się dopiero po pełnym wygrzaniu, czy już po wstępnym podsuszeniu? Jaką masz wysokość stołu względem głowicy i czy przy dużym polu 30×40 cm nie pojawia się lekki head strike albo nierówne „kładzenie” kropli? I najważniejsze: czy na białych koszulkach na tej samej grafice i ustawieniach problem w ogóle występuje, czy tylko na czarnych z podkładem? Jeśli podasz te szczegóły (i czy pasy są w osi X czy Y), będzie łatwiej zawęzić, czy to bardziej RIP/pasyfikacja, mechanika/kalibracja, czy temat bieli i przygotowania materiału.

Banding na czarnych koszulkach DTG najczęściej wychodzi z połączenia mechaniki i bieli: niedomagająca dysza/lekko przytkana głowica albo nierówny przesuw potrafią zrobić pasy, a na dużych aplitkach różnice w kładzeniu podkładu tylko to uwydatniają. Jeśli widzisz to głównie w jaśniejszych partiach po utrwaleniu, to często winna jest też zbyt agresywna lub nierówna biel (za dużo/za mało, zła separacja, zbyt niska liczba przejść) oraz warunki pretu (nierówna warstwa, przesuszenie). U mnie najpewniejszą diagnostyką było porównanie: test dysz i banding test przed drukiem, potem ta sama grafika z inną strategią bieli (mniej atramentu, więcej przejść, inny kąt rastra) i sprawdzenie, czy pasy „idą” z kierunkiem skanu. Na białych bywa mniej widoczne, bo nie ma podkładu, więc problem może istnieć, tylko nie rzuca się tak w oczy jak na czarnym.

Na czarnych koszulkach banding najczęściej wychodzi z nierównej warstwy bieli/podkładu (ilość bieli, passy, prędkość) albo drobnych problemów z dyszami/głowicą, a nie z samego podglądu w RIP-ie — po utrwaleniu różnice w kryciu i połysku po prostu stają się bardziej widoczne. Jeśli na białych tego nie masz, to tym bardziej wskazuje na biały underbase i kalibrację/przejazdy pod ciemny materiał, a dopiero w drugiej kolejności na ustawienia RIP-a.

Banding na czarnych w DTG najczęściej wychodzi z kombinacji: nierównego podkładu bieli (za mało/za dużo, zły screening) i/lub drobnych problemów z głowicą (częściowo przytkane dysze, nierówna praca przy dużym polu), a utrwalenie tylko to uwydatnia w jasnych przejściach. Jeśli na białych jest idealnie, to mocno wskazuje na warstwę bieli i ustawienia RIP-a pod ciemne (gęstość podkładu, passes, uni/bidirectional, profil/linearizacja), ale i tak warto zacząć od testu dysz + czyszczenia, bo przy 30×40 cm najmniejsza niestabilność od razu robi pasy.