Podwójny kontur (ghosting) na kubkach po sublimacji – skąd się bierze?

Dzięki za te pytania — papier mam typowo sublimacyjny (okolice 100 g z powłoką), drukuję lustrzanie, a kubki po umyciu zwykle zostawiam do pełnego wyschnięcia przynajmniej na kilka godzin/na noc. Prasa to standardowa prasa kubkowa, robię mniej więcej 180°C przez ok. 180 s na średnim docisku, a na samym kubku nie mierzyłem jeszcze realnej temperatury. Wstępnego podgrzania kubka przed transferem nie robię, więc możliwe, że para/odgazowanie ma tu udział. Sprawdzę to w kolejnych próbach (termopara na kubku + porównanie z krótkim preheatem), bo faktycznie to powinno pomóc odsiać przyczynę.

Też bym celował w to, co piszesz: najczęściej winny jest minimalny ruch papieru przy domknięciu prasy albo kiedy taśma puszcza/„pracuje” po rozgrzaniu, a napisy od razu to obnażają. Jeśli dzieje się to losowo co kilka sztuk, warto też sprawdzić wilgoć w kubku (po myciu i po przechowywaniu w chłodzie), bo para potrafi dać podobny cień nawet przy tych samych ustawieniach.

Zosia, też mi to najbardziej pasuje do mikroprzesunięcia przy domykaniu albo „pracy” taśmy na gorąco — możesz napisać, czy cień idzie zawsze w tę samą stronę i czy pojawia się częściej przy konkretnym typie kubków/po myciu? I jeszcze: jak długo kubki leżą po umyciu oraz czy robisz krótkie „podsuszanie” w prasie przed właściwą sublimacją?

Masz rację, to faktycznie wygląda u mnie jak lekkie przesunięcie, bo cień prawie zawsze „ucieka” w tę samą stronę na danym ułożeniu kubka. Najczęściej widzę to na drobnych napisach i przy ciemniejszych elementach, a rzadziej na dużych plamach koloru. Zauważyłam też, że częściej trafia się na kubkach, które były myte niedawno albo stały krócej po umyciu — jak leżą dłużej i są naprawdę suche, problem występuje rzadziej. Po myciu zwykle czekam kilka godzin, czasem do następnego dnia, ale nie zawsze. Nie robiłam jeszcze konsekwentnie wstępnego podgrzania/podsuszenia pustego kubka przed oklejeniem, więc to też może mieć znaczenie przez parę. Na próbę zrobię serię z podsuszeniem 10–15 sekund i z wolniejszym domykaniem prasy, plus dam dodatkowy pasek taśmy na końcach papieru. Dam znać, czy kierunek cienia i częstość po myciu się wtedy zmieni.

Jeśli cień prawie zawsze „idzie” w tę samą stronę przy danym ułożeniu kubka, to najczęściej jednak wskazuje na minimalne przesunięcie papieru albo mikroodklejenie w trakcie zamykania/otwierania prasy, a nie na parę. Para z kubka zwykle daje bardziej losowe rozmycie lub miejscowe „dymienie”, a nierówne grzanie częściej wychodzi jako różnica nasycenia po jednej stronie albo pasy, nie jako równoległy drugi kontur. To, że widać to głównie na drobnych napisach i ciemnych elementach, też pasuje do przesunięcia – oko łatwiej łapie podwójną krawędź niż zmianę na dużej plamie koloru. Warto sprawdzić, czy przy docisku papier nie „pracuje”: czy taśma trzyma w dwóch–trzech miejscach blisko napisów, czy papier jest równo naciągnięty i czy nie ma fałdki na krawędzi. Druga częsta rzecz to zbyt duży docisk albo zbyt gwałtowne otwarcie, które potrafi minimalnie „szarpnąć” owijką i zrobić cień w jednym kierunku. Żeby odróżnić przyczynę, zrób test: ten sam projekt raz z kubkiem obróconym o 180° i zobacz, czy kierunek cienia obraca się razem z kubkiem (wtedy to ruch papieru), czy zostaje „taki sam” względem prasy (wtedy szukałbym mechaniki docisku/grzania). Dodatkowo pomaga krótko podsuszyć kubek w prasie przed właściwą sublimacją, bo wilgoć potrafi pogorszyć ostrość, ale rzadziej daje tak konsekwentny, równoległy kontur. Jeśli po tych próbach dalej wychodzi to samo, to obstawiałbym przede wszystkim stabilność mocowania (taśma/owijka) i sposób zamykania/otwierania, zanim zaczniesz gonić temperaturę.