DTF: chropowata faktura („skórka pomarańczy”) na nadruku po transferze — skąd to się bierze?

Najczęściej taka „skórka pomarańczy” wychodzi, gdy proszek nie stopi się równomiernie albo transfer idzie w zbyt wysokiej temperaturze i klej zaczyna się pienić/kurczyć, przez co powierzchnia robi się chropowata mimo dobrego krycia. Na jakiej prasie robisz (typ płyty) i czy faktura jest taka sama na całej powierzchni nadruku, czy bardziej na pełnych aplach?

Hej, miałem podobny efekt i najczęściej wychodziło, że to kwestia parametrów transferu albo samego proszku/filmu – nadruk się „zamyka”, ale powierzchnia nie układa się na gładko. Czasem taką skórkę robi też zbyt gruba warstwa kleju albo niedosuszenie wydruku przed proszkowaniem, przez co po wgrzaniu struktura zostaje „zamrożona”. Zdarza się też, że winna jest nierówna temperatura/ciśnienie na prasie (np. inny docisk na środku i na brzegach). Jaką masz temperaturę i czas wgrzewu oraz czy prasa jest na pewno równo skalibrowana?

Najczęściej taka „skórka pomarańczy” wychodzi, gdy proszek/klej i warstwa atramentu nie stopią się równo albo transfer jest dociśnięty nierównomiernie (za niska/za wysoka temperatura, zbyt krótko, wilgoć w koszulce). Jaką masz prasę (płyta czy kalander) i czy faktura jest mocniejsza na większych pełnych apli niż na drobnych detalach?

Też miałem taki efekt i najczęściej to nie jest „wina materiału”, tylko kombinacja temperatury/czasu i tego, jak klej się topi oraz jak film/warstwa farby się układa pod prasą. „Skórka pomarańczy” potrafi wyjść, gdy transfer łapie za mało lub za dużo ciepła, albo gdy docisk nie rozkłada się równo (czasem robi to też teflon/cover, poduszka, albo nierówna płyta). Druga rzecz to sam proszek/klej i grubość warstwy – przy zbyt „grubej” warstwie lub innym granulacie powierzchnia robi się bardziej ziarnista mimo dobrego krycia. Na jakiej prasie robisz i czy efekt jest taki sam na całej powierzchni nadruku, czy mocniej na krawędziach?

Taka „skórka pomarańczy” w DTF najczęściej wychodzi, gdy warstwa kleju albo samego druku nie zdąży się równomiernie ułożyć i stopić w jedną, gładką powierzchnię podczas transferu. Często robi to zbyt „agresywne” grzanie (za wysoka temperatura lub za długi czas), gdzie wierzch robi się szybko miękki, a pod spodem materiał pracuje i zostaje chropowatość. Drugi popularny trop to klej: gdy jest go za dużo, jest nierówno rozsypany albo ma złą granulację/partię, po stopieniu potrafi dać właśnie taką ziarnistą fakturę mimo że krycie i kolor są ok. Zdarza się też, że problem siedzi w samej folii/atramentach (np. inna partia folii albo profil, który kładzie zbyt „mokro” i potem powierzchnia się nie wygładza). Na bawełnie i mieszankach wychodzi podobnie, więc bardziej pachnie parametrami transferu albo proszkiem niż samą tkaniną. Warto też spojrzeć na docisk: zbyt mały albo nierówny docisk potrafi zostawić taką strukturę, bo nadruk nie „siada” równo na włóknach. Pojawia Ci się to od zawsze, czy zaczęło się po zmianie proszku/folii albo ustawień prasy?

Miałem podobny efekt „skórki pomarańczy” i z tego co kojarzę, najczęściej to nie jest jedna rzecz, tylko zlepek ustawień i materiału. Pojawia się to czasem, gdy klej/proszek i warstwa bieli robią minimalnie „ziarnistą” bazę i po wgrzaniu ta mikrostruktura zostaje zamiast się ładnie zlać w gładką powierzchnię. Bywa też, że dochodzi tekstura samej dzianiny (zwłaszcza przy koszulkach z wyraźnym splotem) i nadruk po prostu ją „kopiuje”, nawet jeśli krycie wygląda dobrze. U niektórych wychodzi to mocniej, gdy transfer jest na granicy temperatury/czasu i folia nie siada równomiernie, tylko łapie delikatne nierówności. Zdarza się też, że przy bardzo grubym zasypie albo zbyt ciężkiej warstwie kleju robi się taka skórka, bo powierzchnia nie ma jak się wygładzić pod prasą. Jeśli dzieje się identycznie na bawełnie i mieszankach, to bym bardziej podejrzewał film/proszek albo parametry wgrzewania niż sam materiał. Masz ten efekt na całej grafice, czy głównie na dużych pełnych aplaach i bieli?